ZOUT DER AARDE
Dit verhaal vindt plaats in New Mexico
Land van de vrije Amerikanen die deze film inspireerden
Thuis van de dappere Amerikanen die de meesten rollen speelden
Waar moet ik beginnen met mijn verhaal dat geen begin heeft?
Hier waren mijn voorouders veehouders voor de komst van de blanken.
Wij zijn diep geworteld in dit land.
Dieper dan de dennen. Dieper dan de mijnschachten.
Dit is mijn dorp. Toen ik een kind was, heette het San Marcos.
Blanken hebben het omgedoopt tot Zinctown.
Zinctown, New Mexico.
Verenigde Staten van Amerika.
Dit is ons thuis.
Het huis is niet van ons.
Maar de bloemen, de bloemen zijn van ons.
Mijn naam is Esperanza. Esperanza Quintero.
Ik ben de vrouw van een mijnwerker.
18 jaar heeft mijn man aan die mijn gegeven.
Zijn halve leven met dynamiet en duisternis doorgebracht.
Het land waar de mijn nu staat was van mijn man zijn eigen grootvader.
Nu is het eigendom van het bedrijf.
Wie weet wanneer het begon, mijn verhaal? Ik weet het niet.
Maar deze dag herinner ik me het begin van het einde.
Het was de dag van mijn verjaardag.
Ik was 35 geworden, een dag van feest.
En ik was 7 maanden in verwachting van mijn derde kind.
En op die dag herinnerde ik me dat ik een wens had.
Het was zo zondig en slecht,
dat ik bad tot de Maagd om me te vergeven.
Ik wilde dat dit kind nooit geboren zou worden.
Nee, niet in deze wereld.
Ben je ziek mama?
Nee, Estellita. - Ben je verdrietig?
Ik ga naar de kerk om te biechten.
Later. Toen ik klaar was met strijken.
Heb je weer gevochten met die blanke kinderen?
Ze denken dat ze sterker zijn.
Je had beloofd om te stoppen. - Papa zegt dat ik mezelf kan verdedigen.
Maakt niet uit wat hij zegt. Niet bewegen!
Doet het pijn? - Nee.
Wat is deze taart? - Maak je daar geen zorgen over.
Haal je vader op na zijn dienst. Zeg dat hij direct naar huis komt.
Een probleempje, Quintero? Een defecte ontsteking?
Je bent nog helemaal heel. Dus wat komen jullie klagen?
Je weet waarom; die nieuwe verplichting dat we alleen moeten werken.
We willen er mee naar de opzichter?
Hij is druk met jullie onderhandelingscommissie.
Wat een toeval! - Wacht eens even.
Het is de opzichter die het heeft bedacht. Het zal je niet helpen.
Wel als hij wilt dat wij door gaan met opblazen.
Lees je contract, of laat het iemand je voorlezen.
Er staat niets over geholpen worden.
Luister mr. Barton, er zit bloed in die mijn.
Bloed van mijn kameraden, enkel omdat ze alleen moesten werken!
Dat is hoe je jezelf opblaast, als er niemand is om de ontstekingen te controleren.
En niemand om de anderen te waarschuwen om afstand te bewaren.
Waarschuwen is de taak van de voorman.
De voorman wil de erts er uit.
De mijnwerker wil zijn broeders er uit. In één stuk!
Je werkt alleen, begrepen?
Als je het niet aankan vind ik wel iemand die het wel kan.
Wie? Een stakingsbreker? - Een Amerikaan.
Mam? - Geen woord over de taart.
Vader? Komt er een staking?
Ramon,
de dame van de winkel zei dat als we deze maand geen aanbetaling voor de radio doen,
ze hem dan terug komen halen.
We lopen maar één maand achter. Ik heb overlegd met haar.
Het is niet eerlijk.
Het is niet eerlijk? Denk je dat het goed was om dit ding te kopen?
Je wilde dat koste wat het kost, niet? Je moest naar die radio luisteren.
Ik luister elke nacht als je naar de kroeg bent.
"Gemakkelijke termijnbetaling..." Ik zal je wat vertellen:
Deze afbetaling is een vloek voor de arbeider!
Waar ga je heen? - Ik moet mijn kameraden spreken.
Het water is weer koud.
Ow, sorry, het vuur is uitgegaan. - Vergeet het!
Vergeet het? Ik heb vijf keer per dag hout gehakt, ik vergeet het nooit.
Ik vergeet ook niet dat de blanke mijnwerkers warm water uit de leidingen hebben.
In hun badkamer. - Denk je dat ik zo wil leven?
Wat wil je dat ik doe?
Als je vakbond...
Als je voor verbeterde voorwaarden gaat, Vraag dan ook voor degelijke leidingen.
Dat deden we. Maar het werd uiteindelijk geschrapt.
Wat? - We kunnen niet alles tegelijk krijgen.
We hebben op het moment belangrijkere eisen.
Wat is belangrijker dan sanitair?
De veiligheid van de mijnwerkers. Dat is belangrijker.
Vijf ongevallen in een week. Allemaal vanwege de verhoging van de werkdruk.
Je bent een vrouw. Je weet niet hoe het daar is.
Eerst moeten we gelijkheid hebben op het werk, daarna komt de rest wel.
Je kunt het ons niet kwalijk nemen. Laat het aan de mannen over. - Ik snap het al.
De mannen... Jullie staking gaat alleen om jullie eisen.
Maar wat de vrouwen willen, komt altijd later
Nou moet je niet weer zo over de Vakbond spreken!
Wat heeft jouw Vakbond mij dan gebracht?
Esperanza! Ben je vergeten hoe het was voordat we de vakbond hadden?
Toen Estella nog een baby was en we niet eens een dokter konden betalen toen ze ziek was.
Onze familie zou op de begraafplaats te vinden zijn zonder die Vakbond.
Goed, ga maar staken.
Ik zal bevallen.
Maar geen ziekenhuis zal me opnemen omdat ik jouw vrouw ben.
Ons krediet zal bevriezen onze kinderen zullen honger lijden.
We zullen weer achterraken met onze rekeningen en ze zullen de radio weghalen.
Is dat het enige dat je interesseert? Die radio?
Kan je dan aan niets anders denken dan aan jezelf!
Als ik aan mezelf denk...
is dat omdat jij nooit aan mij denkt. Nooit...
Genoeg! De kinderen kijken.
We moeten reageren. Het bedrijf zal ons altijd benadelen.
Ze weten dat het niet veilig is voor mijnwerkers om alleen te werken.
Maar in andere mijnen werken ze niet alleen! Blanken werken altijd in tweetallen.
Waarom moet ik mijn leven riskeren? Omdat ik een Mexicaan ben?
Dat staat in de eisen. Wij zijn aan het onderhandelen.
Drie maanden van onderhandelen en er gebeurt niets!
Zelfs Barnes van de Internationale krijgt niets.
Noch opslag, noch premie of veiligheidsmaatregelen, niets!
Neem een drankje, kalmeer een beetje.
Ik zeg dat we moeten handelen. Onmiddellijk!
Is de rest het daarmee eens? Hij spreekt namens ons allen.
Ooit er aan gedacht dat de baas een staking wil?
Ze willen geen staking, niet nu er oorlog is.
Maar waarom geeft het bedrijf dan niet mee?
Anderen gaan elders werken. - Omdat de meeste van ons Mexicanen zijn.
We willen behandeld worden als blanken. Hetzelfde loon, dezelfde voorwaarden.
Precies. Maar dat is precies wat de bazen niet kunnen veroorloven.
Hun sterkste argument tegen de blanken is te zeggen:
'in ieder geval krijg je meer dan de Mexicanen'.
Oké, dus de discriminatie raakt ook de blanken.
Maar mij meer dan hen! En ik ben het zat!
Maar je wilt niet staken als de bazen het willen.
Zodat ze de Vakbond kunnen verpletteren. Je wacht tot het juiste moment.
Wachten de bazen? We hebben geen sanitaire voorzieningen.
Als kinderen ziek zijn, wacht de bedrijfsdokter dan? "20 Dollar".
Als we één betaling missen om de radio terug te betalen.
Wacht de bedrijfswinkel? "'Betalen of we nemen hem af!"
Waarom hebben ze zo'n haast? Ze willen ons bang maken.
Om ons bang te maken om te reageren. Om ons tevreden te laten zijn met ons lot.
Maar ik ben niet tevreden. Ik ben niet bang en het zit me tot hier!
Ramon! Kijk eens.
Wat doe jij hier? Is moeder niet goed?
Je bent het vergeten? Wat vergeten?
Het is mama's verjaardag.
Wat een kind! Hij kan niet wachten. Het is tijd om te feesten met mijn vrouw.
Ik wilde jullie uitnodigen. Vertelt het tegen jullie vrouw hè?
Hoe laat? Voor mijn vrouw is het hoe later hoe beter.
Waarom zingen ze?
Ze zingen voor mij.
Kunnen we een kaars aansteken? Ja.
Ja, nu kunnen we de kaarsen aandoen.
Gefeliciteerd!
Ik wilde niet weer huilen. Waarom zou ik moeten huilen voor geluk?
Ik ben een idioot. - Nee, dat ben je niet.
Was het duur, het bier? - Antonio heeft er voor betaald.
Vergeef me dat ik zei dat je nooit aan me denkt.
Ik was het vergeten. Luis herinnerde me er aan.
De hele volgende week moest ik terug denken aan mijn Mañanitas.
Ik had nog nooit zo'n mooi feest.
Het was als een zoete melodie in mijn hoofd.
Een dagdroom om de lange dagen werken te verlichten.
Een, twee, drie.
We waren al onze ellende vergeten tijdens het feest, zelfs Ramon.
Ik kon die avond niet dansen, niet in mijn toestand.
Maar ik was niet echt jaloers toen hij danste met de anderen.
Het was zo goed om hem weer te zien lachen.
En toen, op een morgen toen ik mijn was uit hing...
Toen wij aan het kletsen waren kwamen de vrouwen.
Ze waren een soort van de delegatie.
Het ging over de sanitaire voorzieningen zeiden ze.
De blanken mijnewerkers hadden badkamers en warm stromend water.
Waarom wij niet?
Ik weet het. Ik sprak er met Ramon over vorige week.
Hij zei dat het niet langer deel uit maakt van hun eisen.
Zoals gebruikelijk.
Ze moeten overtuigd worden om er voor te vechten.
Laat haar het bord zien.
We zullen er hier veel van maken en dan direct naar de mijn gaan.
Naar de mijn?
Zeker. Waar ze onderhandelen in het bedrijfskantoor. Dan houden we een picket.
Dan zullen beide zeiden zien dat we het menen. Een picketline.
Vrouwen? - Zeker! Waarom niet?
Ik doe mee! - Luz?
Luister, wij zouden in een houthakkersbond moeten zitten!
Houthakken voor het ontbijt, wassen
strijken, het wassen van de vloer, voor hun diner.
En weet je wat hij zegt als hij thuis komt?
"Wat heb jij de hele dag gedaan vandaag? Nog onzin gelezen? "
Kom op, Esperanza. We hebben geen keus.
Nee, ik kan niet.
Als Ramon mij daar ziet mij... Dan wat? Zou hij zal je slaan?
Nee...
Een ongeluk!
Het is meneer Kalinski.
Voorzichtig.
Ik wil zien! Alsjeblieft!
Het is goed, mevrouw Kalinski. - Ik wil hem nu zien!
Hoe kon dit gebeuren? Het liep een tunnel in waar geblazen werd.
Ik zei dat het zou gebeuren als mensen alleen werken!
Waarom heb je de mannen geen waarschuwing gegeven?
Je baas zegt dat dat een de taak is van de voorman.
Ik controleerde alles, het was veilig. De man moet in slaap zijn gevallen ofzo.
Je was er niet eens bij! Kalinski vertelde me dat!
Je liegt, vuile...
Stop! - Ik zal hem vermoorden!
Hey, kalmeren! Beheers jezelf!
Een man is gewond. En het raakt mij net zo veel als jullie.
Ongevallen zijn kostbaar voor iedereen, vooral voor het bedrijf.
Maar ik zie geen reden om hier een betaalde vakantie van te maken.
Dus terug aan het werk!
Barton? - Oké jongens, het feest is voorbij. Aan het werk!
Wat zeggen ze? - Ze zeggen 'nee'.
Barnes! Hoe zit het? Vertel ze het werk te hervatten!
Ze werken niet voor mij. Ik werk voor hen.
Ruiz!
Nu is het aan jullie kameraden.
Vicente!
Stop ermee!
Wij willen sanitair! Geen discriminatie!
Die avond, hielden de mannen een Vakbondvergadering.
Om zo de staking te onderschrijven.
De beslissing was snel gemaakt. Zij stemden in te gaan staken met 93 tegen 5.
En Teresa zei dat dit het moment was voor ons om binnen te gaan.
ik wilde niet.
Ik was nog nooit op een vakbondsvergadering geweest.
Maar de anderen zeiden; als één gaat, gaan we allen!
Onze eisen zijn talrijk, broeders.
Ze komen neer op één ding: gelijkheid.
De vergadering was bijna over toen wij binnen kwamen.
Charley Vidal hield een toespraak.
Hij zei dat ze slechts één ding eisten: gelijkheid.
Maar dat de mijnbezitters niet bereid zouden zijn om dit te verschaffen.
Hij zij dat ze zouden proberen blanke en Mexicaanse arbeiders te verdelen
en dat ze beloningen zouden uitloven aan degenen die zijn kameraden zou verraden.
Broeders, er is slechts een manier om deze tactiek tegen te gaan.
Dat is om tot eenheid te komen. De eenheid van alle werknemers.
Ja? Hebben jullie dames iets mee te delen?
We willen graag zeggen, in naam van de vrouwen...
Harder! Consuelo, wil je van hier komen spreken?
De reden dat we hier zijn is vanwegen de problemen met de gezondheid.
En wij menen, dat als het onderwerp gelijkheid is, zoals jullie zeggen.
Dan moeten wij ook gelijkheid krijgen, ook in sanitair.
We zouden het tot een stakingseis kunnen maken.
Sommige vrouwen dachten
dat het goed zou zijn ook voor vrouwen eisen te stellen.
Wij willen graag helpen waar we kunnen.
Ik denk dat ik namens alle broeders kan spreken
dat we het waarderen dat de vrouwen hulp aanbieden.
Maar het is al laat en ik stel voor om het later te bespreken.
De jury stelt voor het besluit uit te stellen.
Ik ben voor uitstel! - Ik ook!
Wie is voor?
Wie is tegen?
Zo zij het!
Maar de vraag is wanneer?
Waarom steunde je haar niet? Je bent de ergste van allemaal!
Teresa, je kunt niet alles tegelijk willen.
Jij wilt dingen te snel. Het liefst zo snel mogelijk weer naar de keuken!
Had dit eerst met mij besproken. Het is pijnlijk...
Jij hebt ten minste jezelf niet zo belachelijk gemaakt als Consuela.
Het is geen slecht idee om van sanitaire voorzieningen een eis te maken
Maar schatje? - Waarom zet je niet gewoon een bord buiten.
"Geen honden en vrouwen toegestaan."
Wij willen gelijkheid met andere mijnwerkers!
En zo begon de staking, Net als elke andere staking.
Er zal geen overeenkomst komen zei het bedrijf, totdat er weer gewerkt wordt.
Maar deze truc werkte niet.
Dus besloot het bedrijf om een aantal stakingsbrekers te huren.
Maar die trokken zich meestal terug bij het zien van het aantal stakers.
De mannen van de sheriff waren er elke keer bij.
Ze lieten hun wapens prominent zien.
Maar mannen liepen door, dag na dag,
week na week.
In het begin, was het een ongeschreven regel dat de vrouwen thuis zouden blijven.
De vakbond deelde rantsoenen uit,
en wij moeten kijken hoe we onze gezinnen er mee zouden voeden.
Maar op een dag voegde mevrouw Salazar zich bij de picketline.
Haar man was jaren geleden vermoord tijdens een staking.
En ze wilde er bij zijn.
Niemand weet meer precies hoe het ging
maar op een dag begon mevrouw Salazar met ze mee te lopen.
En ze bleef meelopen.
Na een tijdje zijn sommige vrouwen begonnen koffie te maken voor hun echtgenoten.
En misschien een paar taco's.
Want een man wordt hongerig en moe bij een picketline.
Tegen die tijd dat de vakbond besloot toch een vrouwenafdeling op te richten.
Ik kwam er in het begin niet. Ik moest bijna bevallen.
En daarnaast was Ramon het er niet mee eens.
Maar Ramon is iemand die van goede koffie houdt.
En hij klaagde dat de andere vrouwen hem walgelijke drap lieten drinken.
Dus op een dag maakte ik de koffie.
Sebastian Prieto? Heb hem al drie dagen niet meer gezien.
Hé Ramon, moet je luisteren!
De chef zei dat hij me zou benoemen tot voorman
als ik mijn werk zou hervatten.
"Waarom meng jij je met die tacovreters? " zei hij.
Ik vertelde hem dat ik best van taco's hield!
Twee stakingsbrekers zijn weggekomen via de berg. We hadden de anderen.
Wie waren het?
Blanken, maar het waren geen mijnwerkers. Ze wisten niet eens wat zink was.
Goed werk, neem pauze en een kop koffie. Ramon!
De overste komt er aan.
Goede morgen. Hoe gaat het?
Die lui die je had ingehuurd hebben we vanochtend hier heen gebracht.
Maar zodra ze de stakers zagen, keerden zij zich direct om.
Ze zien er niet zo stoer uit.
Nou, ze hebben een aantal taaie jongens daar.
Vooral die stakingsleider, Ray ... Raymond of zoiets.
Ah ja, die ken ik wel.
Dit is de belangrijkste post.
Er is er nog een daarachter. En patrouilles rond de mijn.
Op het bedrijfsterein? Waarom laat je ze er niet af gooien?
Alles hier is bedrijfseigendom.
De winkel, woningen, alles.
Waar wil je ze heen gooien dan? En wie doet het gooiwerk?
Gaan ze ons door laten? Uiteindelijk.
Het is gewoon een ritueel om indruk op ons te maken met hun macht.
Waarom laten jullie deze auto er niet door. Weet je niet wie er in zit?
Onze financier uit Moskou met ons geld. Nee helemaal niet!
De eigenaar van de mijn zelf.
Helemaal hierheen gekomen om Jenkins tot directeur te benoemen.
Kinderachtig. Het zijn kinderen op vele manieren...
Soms moet je ze vertroetelen, soms moet je ze slaan.
En soms moet je hen hun eten afnemen.
Hier komt degene waar we net over spraken. Nogal een figuur.
Hij beweert dat de grond waar de mijn nu staat aan zijn grootvader behoorde.
Wilt u naar uw kantoor? - Tuurlijk.
Dacht je dat ik hier stond voor een kopje koffie. - Wil je er een?
Nee, dank je. - De mannen willen graag weten wie deze meneer is?
Dat gaat ze niets aan. - Het is goed, het is geen geheim.
Mijn naam is Hartwell, van het kantoor aan de oostkust.
Uit Delaware? - Nee, New York.
Je bent niet toevallig de bedrijfspresident? - Nee.
Jammer. We hadden hem altijd al graag eens gezien.
Kom je hier om de staking te doen bedaren?
Als dat mogelijk is. - Zeker, als je wilt onderhandelen.
Is dit een vakbondsleider?
Niet echt. Maar ik zou willen dat het er een was.
Hij weet meer van mijnen dan die lui waar ik het mee moet doen.
Dat meen ik. Ik ken uw werkverleden.
Je was zo tot voorman benoemd voordat de problemen begonnen.
Je had een echte toekomst bij ons bedrijf.
Maar nu heb je die roden je laten opjutten en viel alles in het water.
Wordt nou eens wakker, Ray.
Dat is je naam toch, nietwaar? Ray?
Mijn naam Quintero. De heer Quintero.
Ga je ons er nog doorlaten? Of moet ik de sherif roepen?
Niemand houd je tegen.
Ik had het mis. Ze wilden Jenkins niet als manager, ze wilden mij!
Je had hem moeten horen!
Ik zou voorman worden zei hij!
Wat is er? - Het is niets. Een beetje pijn.
Papa! Papa! Hier!
Is dat Luis? Is hij weer aan het spijbelen?
Luis! Kom hier!
We zagen die twee stakingsbrekers! Daar!
Ze verstoppen zich daar in de vallei!
Rustig aan! Jullie komen met mij mee. De anderen blijven dienst draaien.
Luis! Kom terug!
Dat zijn ze! Ik zie ze!
Sebastian Prieto! - Ramon, luister naar me.
Voor de liefde van God. Jij?! Jij?!
Van een blanke had ik het verwacht? Maar jij! - Ik moet werk hebben.
Bloedzuiger! - Ramon mijn kinderen!
Je verraad je eigen mensen! Schurft! Ellendeling!
Denkt je dat mijn kinderen genoeg te eten hebben, jij rat!?
Ik weet dat het verkeerd is, maar laat me gaan.
Dacht je dat ik je iets aan ging doen?
Ik zou mijn handen niet vuil aan je maken.
Papa!
Luis!
De baby! Haal de vrouwen! Snel!
Waarom stop je?
Wij willen graag even met je praten over waarom je die gast daar sloeg.
Dat is een leugen, dat heb ik niet gedaan.
Zo praat je niet tegen een blanke.
Nee! Je moet een deken gebruiken om haar te dragen!
Ik dacht dat je zei dat deze stierenvechter pit had? Zo ziet hij er niet uit.
Oh jawel hoor, deze zit vol echte chili's.
Hij houdt van pittig. Daar zorgt zijn vrouwtje goed voor, nietwaar?!
Chef, we hebben snel een arts nodig! Deze vrouw gaat zo bevallen.
Neem je mij voor een ambulance?
Er is een bedrijfsdokter. Wij hebben geen auto, haal hem!
Ben je gek? De bedrijfsarts komt niet naar een staking?
Er is geen tijd om haar terug te brengen. Breng haar hier naar binnen.
Hef je hoofd Poncho. Zo kun je niet zitten.
Jullie zullen hier voor boeten! - Jij met je grote mond!
Mijn God...
Vergeef me. Ik wens dat deze baby nooit geboren zou worden.
Maagd Maria, heb medelijden...
Ontferm U over dit kind. Laat het kind leven.
Mijn God! Esperenza!
Ramon!
Ramon bracht een week door in het ziekenhuis.
En toen voor 30 dagen in de gevangenis.
Beschuldigd van 'mishandeling' en 'verzet bij arrestatie'.
Maar ik besloot te wachten met het dopen tot hij vrijkwam uit de gevangenis.
We doopten hem Juan.
Die avond vierden we twee dingen.
De doop van Juanito en de terugkeer van Ramon.
We stopten alle kinderen in de slaapkamer, zoals gewoonlijk.
En de mannen namen de woonkamer over.
Zoals gebruikelijk.
5000 dollar. Zeker?
Ik zeg 10.000! Ok, laat maar zien dan.
Dit zijn ze!
Op met dat geld!
De politie heeft Vicente opgesloten. Zij dagen ons voortdurend uit.
Ze hopen de staking te kunnen breken door de leiders op te pakken met valse aanklachten.
Gaan we ze de hele nacht poker laten spelen? Ik wil dansen!
Met wiens man? - Maakt niet uit, zelfs de mijne.
Als je met die van mij danst, moet je wel hier tegen kunnen!
En dan nog iets. Je houding tegenover blanken. Als je een leider wilt zijn...
Welke houding? - Je scheert ze allemaal over één kam.
Blanke arbeiders en blanke bazen.
Hij is hier te gast in huis, toch? - Je bent zelfs op je hoede voor hem.
Misschien! Ik denk dat hij nog wat te leren heeft over ons.
Kom maar op, ik luister.
Je bent de strateeg van onze stakingen. En meestal heb je gewoon gelijk.
Maar als je ons gewone jongens alles tot in detail verteld,
geef je ons niets om over na te denken.
Ben je bang dat we te lui zijn om initiatief te nemen?
Je weet dat ik dat niet denk. - Misschien niet.
Maar er is nog iets anders. Zoals toen je binnen kwam vanavond.
Ik hoorde je jouw vrouw vragen: "Wie is dat?"
"Zijn grootvader?"
Dat is Juarez, de stichter van Mexico.
Als ik dat zou doen bij George Washington zou ik een domme Mexicaan zijn.
Het is nog nooit mislukt.
Probeer Ramon positieve kritiek te geven en hij slaat je zo in je gezicht.
Nee hij heeft gelijk. Ik heb veel te leren.
Nou, dan is dat is geregeld; deel die kaarten!
Als het je iets beter doet voelen; hij is nog minder tactvol bij vrouwen.
Waar hebben ze het daarbinnen over?
Over elkaars zwakheden...
Ik wist niet dat ze die hadden?
Kijk, nu mag Ramon luisteren.
Als we de vrouwen uitsluiten uit de Vakbond... - Kom op, spelen!
Laten we dat spel eens stoppen!
We moeten ze niet alleen beschouwen als huisvrouwen, maar als partners.
En zo moeten we ze behandelen.
Moet je hem nu horen!
De grootste verdediger van de Rechten van de vrouw!
Ach stop toch eens Ruth.
Ik? Ik ben een kampvolger.
Ik volg deze chef van de ene mijn naar de andere.
Montana, Colorado, Idaho
Maar denkt hij er ooit aan vrouwen te verenigen? Nooit!
Voor blanken tellen vrouwen net zo min.
Niet dat ik het eens ben met de manier waarop jij je vrouw behandeld, Ramon.
Maar als professor Barnes je zijn advies voor zijn vrouwenproblemen geeft,
vraag hem dan ook even of hij het thuis ook heeft geprobeerd.
Hey Esperanza! Esperanza is voor de baby aan het zorgen.
Daar gaan we weer!
Perfect! Consuela, zet radio wat harder.
Kom op, man! Opstaan!
Kijk naar hem. Een echte vechter!
Hij werd vechtend geboren, en hongerig.
Drink, drink, Juanito! Je zult het niet altijd zo goed hebben.
Hij zal het goed hebben. Op een dag...
Wat zeiden ze over jou daarbinnen?
Dat ik je slecht behandel.
Ik heb niets aan je als je in de gevangenis zit.
Ik heb hele nachten lopen piekeren en kon niet slapen
met de insecten, het vuil en de warmte.
Ik zei tegen mezelf; 'denk aan leuke dingen...'
'aan iets moois.' En toen dacht ik aan jou.
En mijn hart begon sneller te kloppen
vol liefde voor jou. Niet alleen voor Juanito.
Jij zult het ook goed krijgen Esperanza. Wij zullen deze staking winnen.
Hoe weet je dat zo zeker?
Omdat als we verliezen, we meer dan een staking verliezen.
Dan zullen we de Vakbond verliezen, en dat weten ze allemaal.
En als we winnen, winnen we meer dan een paar eisen.
Dan winnen we iets veel groters.
Hoop... Hoop voor onze kinderen.
Juanito heeft meer nodig dan alleen melk.
Is dit Quintero's huis? - Waarom?
De rechter stuurt ons. Je kunt hier niet komen zonder een bevel.
We hebben ook een bevel. We willen geen problemen
We willen alleen deze radio hier. Sorry voor de onderbreking,
Deze meneer heeft schulden bij de winkel en wij komen hem terughalen.
Niet aanraken!
We willen geen problemen, meneer Quintero.
We hebben orders om deze radio in beslag nemen.
Ik zei: 'niet aanraken'!
Laat ze hem maar mee nemen! Over mijn lijk!
Ik wil je niet dood! En ook niet in de gevangenis!
Maar de radio is van jou. Ze willen je gewoon weer arresteren!
Waarom kijken jullie zo bedroefd. Laten we echte muziek maken!
Maar de staking stopte niet. Hij was eindeloos.
Vier maanden, vijf maanden, zes maanden.
Het bedrijf weigerde nog steeds te onderhandelen.
Ze probeerden de blanke mijnwerkers tegen ons te keren.
Zij zeiden dat alle Mexicanen terug moesten keren naar waar ze vandaan komen.
Hoe kan ik terugkeren? Het huis stond op de grond van het bedrijf!
Waarom vertellen ze de bazen nooit om terug te gaan waar ze vandaan komen?
Dan zouden er geen bazen meer zijn in de staat van New Mexico!
Broeders, morgen is er licht! Jenkins is geen baas.
Bedoel Jenkins zal hier blijven?
Je kunt hem niet terugsturen naar Oklahoma, dat zou onmenselijk zijn!
Maar ik ben geboren in Texas.
Wat verschrikkelijk! Dat is nog erger!
En zo begon de zevende maand.
We konden geen eten kopen in de bedrijfswinkel.
En het stakingsfonds was bijna uitgeput. Een paar families konden het niet meer aan.
En waar ze heen gingen weten we niet.
De vakbond besloot dat de zwaarst getroffenen elders werk konden zoeken.
En dat deden ze.
Degenen die werkten deelden hun loon met de Bond, zodat wij te eten hadden.
Ramon had geen zware taak: er waren slechts drie kinden te voeden.
De bazen zouden ons hebben uitgehongerd
als het niet aan de Internationale uit Denver en de andere inwoners had gelegen.
En wij dachten dat niemand buiten onze staat
wist van onze problemen of om ons gaven. We hadden het mis.
MIJNWERKERS STEUN VAN DE BOUW BOND
We ontvingen brieven van onze mensen uit het zuid-westen.
En van verder, Butte, Chicago, Birmingham, New York.
Berichten van steun.
En verfrommelde Dollars van arbeiders.
Wij vrouwen hielpen en niet alleen als koks en katoenwevers.
Sommige mannen maakte er grappen over, maar het werk moest gedaan worden.
Dus ze lieten ons blijven.
Niemand had door hoe een grote verandering dit was tot de dag van de crisis.
De sheriff had een glimlach op zijn gezicht, dus we wisten dat hij slecht nieuws had.
Het bedrijf had via de rechtbank de stakers gedwonen te stoppen met hun picketlines.
Het was een "Taft-Hartley" bevel.
Het voorziet in hoge boetes en gevangenis voor stakers als ze dwars lagen.
Er moest snel een beslissing komen. Gehoorzamen aan het bevel, of niet.
Als we gehoorzamen aan de rechter, zal de staking verloren zijn.
De stakingsbrekers zullen direct komen wanneer onze pickets weg zijn.
Als we de rechtbank trotseren zullen onze pickets gearresteerd worden
en zal de staking ook verloren zijn.
Dus dat is het broeders.
De bazen hebben ons gedestabiliseerd.
Ik wil alleen nog dit zeggen:
wat uw beslissing ook zal zijn, de internationale zal u altijd steunen,
zoals het altijd heeft gedaan.
Dit is een democratische bond. De keuze is aan u.
Meneer de voorzitter,
als we nu vertrekken als we dit verdomde verbod gehoorzamen,
zijn we dwazen en lafaards. Er is maar een oplossing:
Doorvechten! Tegen hen allemaal!
Ramon, we hebben niets te winnen.
We zullen worden gearresteerd.
Zie hieronder!
Ze willen onze vereniging breken.
Wat heb je te verbergen in onze vrouwen rokken?
Er waren geschillen en vurige gesprekken.
Maar Barnes leek gelijk te hebben.
Het bedrijf wilde hen destabiliseren.
De staking leek verloren.
Meneer de voorzitter.
Als we het verbod goed lezen,
zijn slechts mijnwerkers verboden te picketen.
Wij vrouwen zijn geen stakende mijnwerkers. Wij zullen jullie picketline overnemen.
Niet lachen. Wij hebben een oplossing. Jullie hebben er geen één!
Broeder Quintero heeft gelijk dat we verliezen wat we in 50 jaar hebben bereikt!
Als jullie de staking verliezen, verliezen ook uw echtgenotes en kinderen.
Maar we beloven u, dat als we uw picketlines overnemen
dat de staking niet gebroken zal worden en dat geen stakingsbreker uw baan zal nemen!
Als dat een voorstel is; alleen de leden kunnen een motie indienen.
Ik introduceer hem! Ik ook.
Jullie hebben dit voorstel gehoord, dan kan er nu over gediscussieerd worden.
Mijnheer de Voorzitter!
Als wij ons laten vervangen door vrouwen,
zal er in de hele arbeidersbeweging met spot over worden gesproken.
Mijn kameraad, waarom zouden ze ons niet kunnen helpen?
Waarom niet? Na alles zijn dit nu onze kameraden!
De vraag was of het beter was achter een vrouwenrok te verbergen,
of om te knielen voor de baas?
Broeders, wij houden niet genoeg rekening met onze vrouwen, maar de bazen al helemaal niet!
De bazen zijn sterk want er is geen overeenstemming tussen de mannen,
hun vrouwen en hun zusters.
Carlotta Sanchez zei dat ze vond dat picketen niet de plaats voor een vrouw was.
Dat het verkeerd was, misschien zelfs een zonde.
Ik zeg; geef onze zusters een kans. En wat als de politie arriveert?
En onze vrouwen in elkaar slaan? Gaan we dan enkel toekijken?
Nee! We komen dan toch wel terug, en dan zijn we weer terug bij af.
Alleen dan erger. Het is nog vernederender!
Broeders, ik smeek u! Ga hier niet mee akkoord!
Stem!
Zeer goed. De vragen zijn gesteld. Jullie weten waar u over moet beslissen.
Gaan de vrouwen de picketline overnemen?
Iedereen die voor stemt moet zijn hand opsteken.
Broeder voorzitter! Een punt van aandacht!
Ik weet niets over de gang van zaken hier,
maar u beslist over iets wat de vrouwen moeten doen
of juist niet gaan doen.
Dus ik denk dat het eerlijk zou zijn als de vrouwen ook mogen stemmen.
Zeker als wij degene zijn die het werk moeten gaan doen.
Beste broeders en zusters, het zou onwettig zijn
om vrouwen toe te staan te stemmen in een vakbondsvergadering.
Als er geen bezwaar is, verdagen we deze vergadering.
Nee, nee, nee, wacht!
We transformeren deze vergadering tot een vergadering van de gemeenschap
waarin alle volwassenen kunnen stemmen.
Ik ga akkoord.
Oke. Allen die ten gunste van het voorstel zijn,
steek je hand op.
Zij die tegen stemmen.
Gezien! Nu heeft iedere volwassene recht om te stemmen.
En dan nu naar het originele voorstel!
Laat degenen die willen dat de vrouwen de picketline overnemen
hun stem uitbrengen door hun hand opsteken.
Idereen die er tegen is.
De motie wordt aangenomen met 103 stemmen tegen 85.
En zo kwamen de vrouwen.
Ze kwamen uit Zinctown en elders.
Van andere mijnen, 20, 30 of 50 kilometer verderop.
Vrouwen die we nooit eerder hadden gezien.
Vrouwen die niets met de staking te maken hadden.
Ze hoorden over de vrouwen bij de picketline en kwamen.
En de mannen waren er ook. Ze waren bang.
Bang dat we niet standvastig genoeg zouden zijn. Of misschien juist wel.
Maar niet alle vrouwen namen deel.
Sommigen waren verboden mee te doen door echtgenoten.
Ik was één van hen.
Het is niet eerlijk. Ik zou daar bij hen moeten zijn.
Ik ben immers, degene die zorgde dat de vrouwen konden stemmen.
De Bond runt mijn gezin niet! Die blanken hebben jullie jezelf voor gek laten zetten.
Je ziet geen van hen daar! Jawel, daar is Ruth Barnes.
Zij is de vrouw van de organisator, ze moet daar zijn.
Nee, ze wil daar zijn.
Er daar is mevrouw Kalinski.
Waar is Jenkins' vrouw? Ik zie haar niet in de picketline?
Blanken kunnen ook regressief zijn.
Ze zijn wat? Terugwaards.
Kan ik niet even langs gaan? Met de baby op mijn arm?
De baby houdt van een wandeling. Het helpt hem om te boeren.
Hey meisjes! Wil jullie niet mijn grote pistool zien?
Houd je kop!
Wat is zo grappig, ze negeren een gerechterlijk bevel.
Daar ben ik niet zo zeker van, meneer Alexander.
Ze kennen de wet weet je.
Het enige wat daar in staat is dat mijnwerkers niet mogen picketen.
Aan wiens kant sta jij eigenlijk?
Laten we dan gaan, voordat er nog 100 dames op komen dagen!
Oke jongens, daar gaan we.
Zullen we deze gebruiken? Nee, ze zullen opvliegen als hoenders.
Ga terug! Maar ze sloegen mijn vrouw!
Ze sloegen mijn vrouw! Het zal niet helpen als je daar heen gaat.
Ze zouden schieten! Ze gooien je in de gevangenis. Achteruit!
Waarom staan jullie daar maar? Doe iets!
Kalmeer. Maar vrouwen raken gewond, we moeten het overnemen!
Ze redden zich wel.
Bovendien ziet het er naar uit dat jij je handen vol hebt.
Ter verdediging onze vereniging Wij zullen niet buigen
Te verdedigen onze vereniging Wij zullen niet buigen
Zoals de boom rechtop staat aan de waterkant
Wij zullen niet buigen
Pap, ik heb honger. - Ik ook.
Waar is je moeder? - Ze is er zo, Charley Vidal gaf haar een lift.
Je zag hoe mama die politieman op zijn nummer zette? Ze sloeg zo dat pistool...
Ik wil je daar niet zien!
Is alles oké? - Zeker!
Dat was nogal een ervaring hè? - Ja!
Je zult wel genoeg hebben gezien voor een heel leven.
Ik ga morgen terug.
Luister, je had gewond kunnen raken. - Misschien.
Je hoeft niet op mij te rekenen om vanaf nu voor babysitter te spelen!
Ik ben de hele dag bezig.
Ik ben dat al sinds hun geboorte!
Ik zeg je, ik blijf niet thuis bij de kinderen morgen.
Oke? Dan neem ik ze morgen met me mee naar de picketline.
En zo keerde ik de volgende dag terug. En ook de volgende dagen die maand.
Juanito was in het opvangcentrum en als het weer het toestond,
zette ik zijn wiegje buiten.
Estella speelde met de kleintjes. En Luis...
Luis was op school.
Ramon kwam elke dag, als een toeschouwer.
De vrouwen hadden kritiek op hem voor zijn weigering om voor de kinderen te zorgen.
Aanvankelijk deed de politie niets.
Maar toen begonnen ze ons te beledigen, riepen ons beledigingen toe.
En het begon weer.
Ze schoten weer traangas en dit keer stond de wind naar ons.
Het was verspreid, zoals verwacht.
Ik bracht de baby weg van het gevaar,
zoals gepland.
Maar het is ze nooit gelukt onze lijn te breken. Nooit!
Wij hebben alles geprobeerd, behalve neerschieten.
We hebben nog niet geprobeerd ze op te sluiten. - Wil je ze allemaal arresteren?
Nee, alleen de leiders, de aanstichters.
En moeders van grote gezinnen. Barton!
Waar is hij?
Hé jij! Kom hier.
Jullie hebben een keuze, meisjes:
ga naar huis of naar de gevangenis.
Zo simpel als wat.
Uit de picketline of gearresteerd.
Oke, wijs ze aan.
Teresa Vidal. Zij is een leider.
U staat onder arrest. Naar huis of naar de bak, wat zal het zijn?
Doorgaan zusters! Laten we sterk zijn. Maar Teresa!
Ze zullen ons aanklagen voor verzet bij arrestatie! Doorlopen zusters! Doorlopen!
Mevrouw Salazar, die oudere dame,
Chana Diaz, die in die blauwe jurk.
Luz Morales.
Mevrouw Kalinski, die blanke.
Ruth Barnes de vrouw van de vakbondsman.
Lala Alvarez, die mooie.
En die daar.
Met de baby?
Dat is Ramon Quintero's vrouw. Hij zit haar hier niet graag.
Geef ons de baby.
Geen zorgen over de baby. Wij zorgen voor Juanito en Estella.
Nee, de baby blijft bij mij.
Solidariteit voor altijd!
De vakbond geeft ons kracht!
We willen naar bed! We willen wassen!
We hebben honger! We willen wassen!
Ik heb het wel tien keer gezegd!
Wij hebben niets te eten.
We hebben geen bedden.
We hebben geen bad!
Dus willen jullie alsjeblieft je kop houden!
Hij kan dit niet drinken, deze melk maakt hem ziek.
Hij moet melk voor de baby. Ik had hem niet mee moeten nemen.
Maak je geen zorgen, we zullen iets regelen.
De baby kan geen gewone melk drinken. We hebben iets anders nodig.
Wat wil je? - Babymelk! Babymelk!
We willen de babymelk!
Bureau van de procureur
De rechter kan dwingen om de openbare orde te herstellen
of stel een zeer hoge borgtocht in om ze hier te houden.
Ze hier houden? En dan voeden uit mijn eigen zak?!
Wat ik wil weten meneer Hartwell is
wanneer we hier uit gaan komen. Je weigert te onderhandelen.
Waar ben je mee bezig? - Het bedrijf heeft andere mijnen.
Je moet het grotere plaatje zien.
Zodra we deze mensen niet meer onder controle hebben...
Wat doe jij hier? Heeft u nog niet genoeg van me gehad?
Ik kom voor mijn kinderen. Ze zijn hier in jouw cel.
Je hebt alles geprobeerd, ze zijn nog niet dood.
Niet helemaal. Wat zou je om nog?
Ik krijg ze niet stil. Ze blijven roepen om babymelk.
- Huh? Een speciale melk voor de baby ofzo.
Zijn kind.
Luister naar me. Ik heb melk voor de baby geregeld.
Dus waar schreeuwen jullie nog over? - Die melk is niet goed.
We willen de babymelk!
Hij heeft babymelk nodig! Als hij sterft, ben jij verantwoordelijk!
Ik ben geen supermarkt. Het is jullie eigen schuld dat je hier bent.
U kunt binnen een uur terug zijn bij uw familie.
Het enige wat u hoeft te doen is een eed tekenen om niet terug te gaan naar de picketline.
Teken niets voor deze oplichter! Geen compromis!
Waar is die man gebleven?
Hé Poncho! Kom hier!
Oké waar is zijn baby?
En het kleine meisje?
Wij hebben honger! We willen een bed!
We willen ons wassen!
Willen jullie kinderen uit die manden komen?!
Hoe gaat het? Het houdt nooit op.
Drie uur water verwarmen, alleen om dit te wassen!
Ik zeg je: als deze staking ooit goed eindigt, wat ik betwijfel,
ga ik niet meer voor ze werken tenzij ze voor ons warm stromend water installeren.
Het had vanaf het begin een eis moeten zijn!
Vertel mij wat!
Charley Vidal zei tegen mij dat er twee soorten slavernij zijn.
Loonslavernij en huishoud-slavernij.
De vrouwenkwestie, noemt hij het. - vrouwenkwestie?
Hoe om hun lot te veranderen. - En dan?
Wat wil hij er aan doen dan?
Hij spreekt over gelijkheid, op het werk en thuis.
En ook gendergelijkheid.
Wat bedoel je met seksuele gelijkheid? - Je weet wel.
Wat goed is voor de man is ook goed voor vrouwen.
Hij is nog eens een organisator die Charley! Hij organiseert je vrouw zo je huis uit!
Papa kan ik gaan? Er is een vergadering voor junior Vakbondsleden?
De wat?!
De Jeugdbond, er zijn veel manieren waarop we kunnen helpen.
Heb je niet al genoeg problemen op school?
Maar je hebt alle hulp nodig die je kunt krijgen.
Je moet thuis helpen.
Maar je laat me alles doen. - Mama laat me nooit de afwas doen.
Je zou moeten helpen zonder te vragen!
Ik zie je morgen.
Hoe gaat het?
Ik ben oké. - Vier nachten, hoe heb je geslapen?
Uiteindelijk brachten ze dekens. Ik verloor bijna mijn stem door het schreeuwen.
Hoe is het met Estellita en de baby?
Ze slapen.
Hebben jullie getekend niet meer naar de picketline te gaan?
Nee, dat weigerden we te doen.
Maar als je terug gaat sluiten ze je weer op. - Nee, de sheriff had genoeg van ons.
We maakte hem gek.
Goede avond, Luz.
Hallo, Teresa. Goedenavond.
Alles is gepland. Consuela's groep is vrij morgen, wij nemen het over.
Oké, dan gaan we het uitwerken.
Wij moeten elkaar spreken, jij en ik. - Goed, maar later.
We hebben nu een vergadering. - Een vergadering?!
Om te plannen voor de picketline morgen. Je kunt meekomen als je wilt.
Nou, eens kijken. Wie is er beschikbaar?
Chana's man is met een delegatie naar een ontmoeting met de gouverneur.
En veel anderen proberen morgen benzine te vinden.
Dertig of veertig, dus hun vrouwen kunnen ook niet komen.
We kunnen vragen of ze onze kinderen willen nemen zodat wij kunnen...
Wat doen we met hem Esperanza?
Het wordt tijd dat dit afgelopen is.
Misschien moet eens een delegatie van ons met hem praten?
Ik moet dit zelf met hem oplossen.
Ik heb een vriend, die weer een vriend heeft bij het ministerie van Mijnbouw.
Weet je wat hij zei?
Dat ze die mijn nooit meer gaan openen.
Hoezo?
Hij zei dat de erts al op is, dat is wat hij zei!
Bullshit! Dat is onzin!
Het is een rijke mijn, dat weet ik.
Maar het verandert niets. Ze zullen nooit overstag gaan.
Jongens! Kijk, dat is 'ie! Dit is de baas van de mijn.
De president van het bedrijf!
Luister naar deze!
"Een markante persoonlijkheid: J. Hamilton Miller, financiële,
voorzitter van het kader voor de handel van Continentale Factoren
en president van Delaware Zinc Incorporated. "
Wacht, is nog niet klaar!
"Een groot liefhebber van de jacht en goed schutter,
de heer Miller vindt tijd om een keer per jaar op safari te gaan in Afrika.
Hij vertrekt deze maand naar Kenia, waar hij hoopt
zijn 13de leeuw te doden. "
Ik ga het in een frame stoppen. Kijk, Ramon!
We moeten naar het grotere plaatje kijken...
Dus die kerel is een leeuwenjager.
Waar dacht jij dat hij op jaagde dan, konijn?
Wat zou ik dat ook graag doen! Ik heb geen al vier weken geen vlees gegeten.
Wat denk je er van Ramon? Laten we een paar dagen vrij nemen.
Waarom vraag je het mij? Leid ik deze staking?
Als je toestemming wilt om over de heuvels te gaan, vraag het dan het vrouwencomité.
Ik had tot middernacht gewacht.
Je wachtte niet op mij.
Die bijeenkomst duurde slechts tien minuten.
De eerste nacht dat ik terug ben ben je al vertrokken naar de bar.
Waarom? Kun je me zo niet aanzien?
Wees stil.
Maar je wilde praten. Vertel.
Vertel me. - We kunnen zo niet doorgaan.
Ik kan zo niet met je verder leven. Niet op deze manier.
Nee we kunnen niet zo doorgaan.
Maar we kunnen ook niet terug naar hoe het eerst was.
Hoe het eerst was? Wat is je nieuwe manier dan, wat bedoel je?
Je recht om je kinderen te verwaarlozen?
Waar ga je heen? - Jagen.
Wanneer? - In de vroege ochtend.
Alleen? - Nee
Ramon, dat kan niet.
Waarom niet, ik ben hier niet nodig. - Maar we hebben je wel nodig!
Zeker nu de meeste mannen weg zijn. Je bent de voorman van de standby-ploeg.
Tuurlijk, de standby-ploeg... Standby voor de begrafenis bedoel je!
Wiens begrafenis? Het gaat ons goed af.
Er is al drie dagen geen stakingsbreker bij de picketline geweest.
Weet je waarom? Omdat de bazen weten dat ze ons kunnen verhongeren.
Ook als het ze 2 of 3 maanden kost, wat maakt het hen uit?
Het betekend veel voor hen, ze doen alles om die mijn weer open te krijgen.
Ze hebben andere mijnen. Je moet dingen op een grotere schaal zien.
Ze hebben miljoenen, miljoenen! Ze kunnen het uitzitten, en dat weten ze.
Bedoel je dat je bereid bent op te geven? - Wie zei dat?
Ik ga nooit op mijn knieën terug naar dat bedrijf. Nooit!
Je wilt vechten hè, is dat het?
Ik wil niet vechten. Ik wil gewoon winnen.
Ramon, we worden niet zwakker. We zijn sterker dan ooit.
Zij worden zwakker.
Ze dachten ons te breken, maar dat mislukte.
En nu kunnen ze niet winnen, tenzij ze met iets groots komen.
Zoals wat?
Ik weet niet.
Maar ik voel dat er iets komt.
Het is als de stilte voor de storm.
Charley Vidal zei ... - "Vidal zei"!
Begin niet over Charley Vidal tegen mij!
Charley is mijn vriend. Ik heb vrienden nodig.
Waarom ben jij zo bang mij als vriend te hebben?
Ik begrijp niet waar je het over hebt.
Nee, je begrijpt het niet.
Heb je dan niets van de staking geleerd? Waarom weiger je mijn steun?
Denk je nog steeds dat het onwaardig is steun te hebben.
Je spreekt van waardigheid, na alles wat jij hebt gedaan?
Ja, ik heb het over waardigheid.
De blanken kijken op je neer je veracht ze er voor.
"Blijf op je plaats vuile Mexicaan!" Dat is wat ze zeggen.
Maar waarom moet jij dan op dezelfde manier tegen mij zeggen: "Blijf op je plek!"
Voel je je beter als er iemand onder je staat?
Houd je mond! Je kraamt onzin uit!
Wie moet ik kleineren om mezelf superieur te voelen? En wat levert mij dat op?
Ik wil niemand lager dan mij, ik ben al laag genoeg.
Ik wil groeien, en iedereen daarin meetrekken.
Wil je je mond houden!
Als je dit niet begrijpt ben je een dwaas. Je hebt me nodig om deze staking te winnen!
Je kunt niets zonder mij beginnen!
Dat is de oude manier.
Probeer dat niet nog eens.
Nooit.
Ik ga naar bed. Slaap, waar je wilt.
Maar niet bij mij.
Dus ze hebben even geproeft van hoe het is om een vrouw te zijn.
En ze rennen weg. - Bij Ramon is het zijn trots.
Ik sprak mijn verbitterheid uit en dat deed hem pijn
Alle vormen van leren doen pijn.
Deze verandering komt met pijn.
Ook voor andere echtgenoten.
Niet alleen voor Ramon.
Ben je klaar alles op te geven? Je wilt vechten of niet?
Ik wil niet vechten. Ik wil gewoon winnen.
Ramon, we worden niet zwakker. We zijn sterker dan ooit tevoren.
Zij verzwakken.
Heb je dan niets van de staking geleerd?
Ik voel het komen.
Het is als de stilte voor de storm.
Ze dachten ons te breken, maar dat mislukte.
En nu kunnen ze niet winnen, tenzij ze met iets groots komen.
Kameraden! We moeten terug!
Esperanza! Waar is Ramon? Is hij gaan jagen met de anderen?
Waar kunnen we hem vinden? Weet jij het? - Nee.
Jagers... Deserteurs, dat zijn ze. - Is er iets aan de hand?
Spreek, Charley. - Het bedrijf heeft een uitzettingsbevel.
Uitzetting!
Waar? - In het huis van Quintero!
Waar? - Bij Quintero!
Maak je geen zorgen Quintero is gaan jagen met de anderen.
Ontruim hem eerst, en de rest zal een makkie zijn.
Laat de buren kijken. De schrik zal ze misschien de redelijkheid doen inzien.
Kunnen we niet iets doen?
Oké dames, terug, terug!
Er is een ontruiming, bij het huis van Quintero!
Geen zorgen over hen!
Door gaan! Laten we dit werk afmaken!
Geef hen geen aandacht. Door gaan met de rest van de spullen.
Dit is waar we op hebben gewacht.
Wat bedoel je?
Dit betekend dat ze het opgeven onze picketline te breken.
Nu kunnen we allemaal samen vechten. Ga de spullen pakken.
Luister Quintero, deze vrouwen vormen een obstructie voor de rechtsgang.
Zorg dat ze zich gedragen, oké? - Ik kan niets doen Sheriff.
Je weet je hoe het is; ze luisteren tegenwoordig niet meer naar een man.
Wilt je dat ik ze weer opsluit? - Wil je ze weer op je bureau hebben?
Stop ze!
Hey, de jongens van 'Open Pit'! - En die van de houtzagerij!
Heb je nog meer ideeën?
Het is niet mijn verantwoordelijkheid. - Ik spreek wel met New York.
Maar ik denk dat ze het kunnen afdoen met een overeenkomst.
Voor nu.
We wisten niet dat we de staking gewonnen hadden.
Maar we waren gelukkig.
En toen Ramon zei:
Dank u, zusters en broeders,
Esperanza,
bedankt voor je waardigheid.
Je had gelijk, samen kunnen we hier uitkomen
als we dat doen.
Toen wist ik dat we iets veroverd hadden dat ons nooit meer afgenomen zou kunnen worden.
Iets dat ik aan mijn kinden kon overdragen. En zij, het zout van de aarde,
zouden het erven.
Professionele acteurs
De niet-professionele acteurs
EN DE ANDERE BROEDERS EN ZUSTERS VAN MIJN - ZAGERIJ 890