Gleich werden wir Flugblätter verteilen und etwas über Amazon sagen:
die Normen steigen, die Löhne sind mies,
tausende Leiharbeiter_innen haben keine stabile Beschäftigung,
sondern können von einer Woche auf die andere entlassen werden...
Międzynarodowe Spotkanie Pracowników Amazona Poznań, wrzesień 2015 r.
Jesteśmy tutaj w Polsce w imieniu strajkujących i organizujących się
kolegów i koleżanek z Amazona z Niemiec,
po tu, byśmy połączyli naszą walkę: kolegów i koleżanek z Polski
z walką załogi w Niemczech.
Amazon to międzynarodowa korporacja,
która w tych krajach gdzie ma magazyny,
nie płaci prawie żadnych podatków, wykorzystuje infrastrukturę,
nie pozwala na to, by pracownicy mieli coś do powiedzenia -
musimy z tym skończyć.
Dieses internationale Treffen von von Amazon-Arbeiter_innen
geht darauf zurück, dass Amazon ein weltweit agierender Konzern ist,
das tatsächlich grenzübergreifend agiert.
Unsere Warenlager sind wirklich miteinander verbunden.
Arbeiter_innen in Polen arbeiten für den deutschen Markt.
Wir bekommen Waren aus Deutschland, sortieren und verpacken sie
und schicken sie nach Deutschland zurück.
Wir haben erkannt, dass wir mit Amazon-Arbeiter_innen im Ausland
zusammenarbeiten müssen, wenn wir etwas erreichen wollen.
Deutsche Kolleg_innen sollten auch mehr darüber wissen, was wir hier machen,
sodass sie keine Angst haben und uns nicht als Konkurrent_innen sehen.
Wir müssen uns auch klarmachen,
dass das Unternehmen uns als Streikbrecher einsetzen will.
Das wollen wir nicht zulassen.
Amazon hat in Poznan im September 2014 aufgemacht.
Damals eröffnete Amazon auch zwei Warenlager in Wroclaw.
Jetzt, ein Jahr später, stellt Amazon weiterhin Zeitarbeiter_innen ein.
Amazon stellt sich nicht mehr selber ein.
Im Dezember, in der Hochsaison, werden wir 6.000 Leute sein,
Amazon- und Zeitarbeiter_innen, allein hier in Poznan.
Momentan gibt es insgesamt 3.000 Amazon-Beschäftigte in ganz Polen.
- Warum trägst du eine Maske?
Weil ich noch einen grünen Badge habe
(also über eine Zeitarbeitsfirma bei Amazon beschäftigt bin).
Ich kann mein Gesicht nicht zeigen,
weil ich nicht offen als Gewerkschafter auftrete.
- Ihr seid hier zu dem Treffen gekommen. Was erwartet ihr davon?
Wir erwarten, dass wir was machen,
dass wir anderen erzählen können, was im Lager POZ1 los ist,
damit Berlin weiß, was bei uns los ist.
Also ein Informationsaustausch zwischen den Warenlagern,
zwischen unseren FCs [Fulfillment Center] und den deutschen FCs.
Bei so einem Treffen mit den Kollegen aus Deutschland,
- und es sollten ja auch noch Franzosen kommen -
erfährt man mehr darüber, was in anderen Amazon-FCs,
in anderen Ländern los ist, wie sie dort agieren,
was sie machen, was sie organisieren.
Also irgendwas erfährt und lernt man da immer.
Amazon otworzył magazyn w Bad Hersfeld w 1999 r.
Do 2005-2006 r. nie było większych problemów.
Firma rosła, rozwijała się w europejskiej skali.
Doszło do ekspansji w Europie.
Od 2005-2006 r., w naszym magazynie przestano podnosić wynagrodzenia.
Zatrudniono wiele osób tylko na czasowe umowy
i na śmieciowych warunkach.
Kolejnym dużym problemem była presja na wyniki.
Amazon właściwie zażądał pracy akordowej na normy.
Cały czas podnoszono normy,
ale pensje oczywiście nie rosły wraz z nimi.
Mimo to Amazon wciąż chciał mieć wyższe wyniki.
Koledzy i koleżanki byli pod coraz większą presją.
Mieli tylko umowy na czas określony,
więc można było im powiedzieć, że jeśli nie osiągną normy
ich umowa nie zostanie przedłużona.
Mieliśmy wiele innych problemów,
w magazynie było bardzo gorąco,
ludzie mdleli, przełożeni odnosili się bez szacunku,
długie dojazdy do pracy,
długa kolejka na parkingu,
i wiele innych problemów, których nie zdołam tu wymienić.
Około 2011 r. zaczęliśmy się organizować.
Związek zawodowy Verdi rozpoczął tzw. projekt organizowania się.
To było rzadko spotykane w Niemczech podejście,
tzn. ludzie organizowali się oddolnie,
to pracownicy oddolnie
zasadniczo decydowali, co jest problemem
i jak go rozwiązać.
Chcieli, abyśmy sami poszukali rozwiązań.
Właściwie zaoferowano nam trochę czasu i pomieszczenie,
byśmy się spotykali i nazwali nasze problemy
i próbowali znaleźć rozwiązanie.
W taki sposób zaczęliśmy się oddolnie organizować.
Oczywiście domagaliśmy się, by zarząd
negocjował z nami wszelkie warunki.
W Niemczech zazwyczaj robi się to poprzez układ zbiorowy pracy.
Więc oczekiwaliśmy od zarządu, aby wprowadzono układ zbiorowy.
Zarząd odmówił.
W odpowiedzi rozpoczęliśmy spór zbiorowy, to jest strajk.
Od kiedy zaczęliśmy strajkować, znów wprowadzono podwyżki płac.
Nie było już prawie umów czasowych.
Prawie 100% pracowników ma umowy na czas nieokreślony,
nagle stali się mili dla ludzi,
ludzie odważyli się kontaktować z radą zakładową
i składali skargi.
Dostaliśmy darmową kawę, zamontowano klimatyzację,
wprowadzono setki ulepszeń...
Ale wciąż nie osiągnęliśmy naszego celu.
Chcemy mieć wpływ na nasz zakład pracy,
to my robimy wyniki, my tworzymy ten sukces,
dlatego chcemy mieć więcej do powiedzenia,
sami chcemy ustalać nasze warunki pracy.
Wciąż nie osiągnęliśmy tego celu.
Jest tak dlatego, że musimy brać pod uwagę to,
że wiele osób wciąż boi się utraty pracy,
a Amazon jest zbyt silny finansowo,
nasze strajki nie uderzają w firmę zbyt mocno,
bo Amazon może przesuwać zamówienia
z jednego magazynu do drugiego.
To jest jeden z powódów, dla którego tu dziś jesteśmy,
bo zdaliśmy sobie sprawę już na samym początku,
że musimy połączyć siły.
To zaczęło się dziać pomiędzy różnymi magazynami w Niemczech,
ale szybko zdaliśmy sobie sprawę, że również musimy działać ponad granicami.
Jeden przykład: kiedy pierwszy magazyn otwarto tutaj w Polsce,
media w Niemczech donosiły: "Amazon wynosi się z Niemiec
i będzie obsługiwać niemiecki rynek z Polski".
W dniu kiedy o tym napisali, byłem w pracy,
kiedy kończyłem zmianę, inni ją zaczynali,
więc słyszeli o tym w radiu, i niektórzy przyszli do pracy z łzami w oczach,
bo się przestraszyli.
- Der Kollege Christian aus Deutschland hat heute gesagt,
dass man durch Streik vieles erreicht
und bessere Arbeitsbedingungen erkämpfen kann.
Glaubt ihr das auch?
Das glauben wir auch.
Wir haben z.B. diesen Monat eine Lohnerhöhung um 1 Zloty bekommen.
Die haben wir erkämpft.
- Ein Zloty ist wenig.
Ja, das ist wenig. Aber Fakt ist, dass wir etwas erkämpft haben.
Es geht also schon voran. Wir bleiben nicht stehen.
Die Gewerkschaft Inicjatywa Pracownicza
wurde in Dezember letzten Jahres gegründet,
also bereits drei Monate nach der Betriebseröffnung Amazons in Poznan.
Einige der Gründungsmitglieder waren Teamleader,
die von Schulungen in Deutschland und England zurückkamen
und schnell feststellten, dass unsere Arbeitsbedingungen in Polen
schlechter sind als im Ausland.
Festangestellte und Teamleader gründeten die Gewerkschaft
im Dezember, und seitdem ist sie recht schnell gewachsen.
Momentan, also ein Jahr nach der Eröffnung von Amazon,
haben wir 250 Mitglieder.
Wir arbeiten aber auch mit denen zusammen,
die nicht in der Gewerkschaft sind, oder noch nicht sicher sind,
ob sie eintreten wollen.
In den letzten Monaten hat es einige Initiativen gegeben,
die von Unorganisierten und Gewerkschaftsmitgliedern
gemeinsam gestartet wurden.
Es gab mindestens drei Petitionen, gegen Feiertagsarbeit,
gegen steigende Leistungsvorgaben
und gegen Änderungen der Arbeitszeit ohne Absprache mit den Arbeiter_innen.
Bei der ersten Petition sammelten wir 100 Unterschriften,
dann 400 und bei der letzten 750, Monate später.
Die Leute unterschrieben mit ihrem Namen
und richteten sich gegen Entscheidungen der Firma.
Das halte ich für sehr mutig, und es zeigt,
dass Enttäuschung und Wut zugenommen haben,
vor allem unter Arbeiter_innen, die bereits länger dort arbeiten.
Nach einem Jahr sind sie erschöpft,
sie denken, ihre Arbeit wird nicht hoch genug entlohnt,
deswegen herrscht große Wut,
und sie hat in den letzten Monaten zugenommen.
Eine starker Ausdruck dieser Wut
war im Juni zu erleben,
als die Firma die Arbeiter_innen zwang, 11 statt 10 Stunden zu arbeiten,
in der Nachtschicht.
Es war kein Zufall, dass zur gleichen Zeit
die Arbeiter_innen in Deutschland in den Streik traten.
Wir wussten davon, dank des Informationsaustausches
mit Arbeiter_innen von Amazon in Deutschland.
Wir verteilten Flugblätter mit den Forderungen der deutschen Arbeiter_innen,
- Tausende Flugblätter -
wir trugen T-Shirts mit den Parolen, welche die deutschen Kolleg_innen
im Streik verwenden.
In der Nähe des Amazon-Lagers hing ein Transparent von einer Brücke,
das besagte, dass wir den Streik der Amazon-Arbeiter_innen in Deutschland
unterstützen.
Das waren die Solidaritätsgesten der Arbeiter_innen in der ersten Phase.
Als später dann alle Arbeiter_innen mitbekommen hatten,
dass wir 11 Stunden lang arbeiten sollten,
kochte die Wut über, auch wegen der Bedingungen in unserem Lager,
sodass in der letzten Stunde, der 11. Stunde einer langen Schicht,
die Arbeiter_innen in einer Abteilung einen Bummelstreik machten.
Kiedy miała miejsce ta akcja, podczas naszego strajku,
zapanował między nami entuzjazm.
Dało to wielu z nas nadzieję.
Dlatego jesteśmy tutaj.
Chcemy dążyć do lepszej współpracy,
bo zdaliśmy sobie sprawę, że to daje nam dużo siły.
Już od ponad 2 lat jesteśmy w sporze zbiorowym,
to jest długi okres czasu, ale musimy to kontynuować.
I nie moglibyśmy tego ciągnąć, gdyby nie dołączali do nas nowi ludzie.
I gdyby, przykładowo, koledzy i koleżanki z Polski, którzy mają te same problemy,
nie zdali sobie sprawy, że możemy wygrać tylko, jeśli będziemy walczyć razem.
To dlatego tutaj jesteśmy, chcemy się organizować
i współpracować w taki sposób,
byśmy wspólnie wygrali tę walkę.
Wir haben uns bereits einige Male getroffen,
in Deutschland, auf der Demonstration in Warschau.
Dieses Treffen ist das erste öffentliche,
aber nicht das erste interne Treffen.
Jedes Mal wollen wir mehr Arbeiter_innen einladen.
An diesem Sonntag werden wir
über konkretere Formen der Kooperation
in der Zukunft diskutieren.
Alles hängt von uns ab!
Było kilka prób zorganizowania tego przez górę związkową
- pomiędzy Polską, Francją, Niemcami
niestety nie wyszły tak jak byśmy tego chcieli.
Nauczyliśmy się, że jeśli kontaktujemy się jako pracownik z pracownikiem
jest to dużo szybsze, lepsze, bardziej efektywne,
i dlatego jesteśmy tutaj.
Ich denke, wir müssen uns grenzübergreifend organisieren
und uns gegenseitig unterstützen.
Das ist entscheidend für den Kampf gegen dieses große Unternehmen.