Międzynarodowe Spotkanie Pracowników Amazona Poznań, wrzesień 2015 r.
Jesteśmy tutaj w Polsce w imieniu strajkujących i organizujących się
kolegów i koleżanek z Amazona z Niemiec,
po tu, byśmy połączyli naszą walkę: kolegów i koleżanek z Polski
z walką załogi w Niemczech.
Amazon to międzynarodowa korporacja,
która w tych krajach gdzie ma magazyny,
nie płaci prawie żadnych podatków, wykorzystuje infrastrukturę,
nie pozwala na to, by pracownicy mieli coś do powiedzenia -
musimy z tym skończyć.
Pomysł na to, by zorganizować międzynarodowe spotkanie pracowników Amazona
wyniknął z tego, że Amazon to globalna korporacja
i działa ponad granicami.
Nasze magazyny są ściśle ze sobą powiązane.
Pracownicy z Polski obsługują niemiecki rynek.
Dostajemy towar z Niemiec, my go sortujemy i przepakowujemy,
i wysyłamy z powrotem do Niemiec.
Zdecydowaliśmy, że aby cokolwiek osiągnąć po prostu musimy
działać razem z innymi pracownikami zza granicy.
Również koledzy z Niemiec powinni więcej wiedzieć, czym my się tutaj zajmujemy,
by nie bać się nas i nie postrzegać nas jako konkurencję.
Musimy również być świadomi tego,
że firma chce nas wykorzystać, na przykład jako łamistrajków.
A my nie chcemy nimi być.
Amazon rozpoczął działalność w Polsce we wrześniu 2014 r.
Otworzył również dwa magazyny we Wrocławiu.
Obecnie, po roku, Amazon wciąż szuka pracowników przez agencje pracy,
już nie bezpośrednio.
W grudniu w okresie szczytu, będzie tu 6 tys. ludzi,
łącznie pracowników Amazona i agencji, w samym tylko Poznaniu.
Aktualnie ponad 3 tys. osób w Polsce zatrudnionych jest bezpośrednio przez Amazon.
Mam na imię Christian Krähling.
Pracuję w Amazonie w Bad Hersfeld od 2009 r.
Zacząłem pracować tam przed świętami przez agencję.
Amazon otworzył magazyn w Bad Hersfeld w 1999 r.
Do 2005-2006 r. nie było większych problemów.
Firma rosła, rozwijała się w europejskiej skali.
Doszło do ekspansji w Europie.
Od 2005-2006 r., w naszym magazynie przestano podnosić wynagrodzenia.
Zatrudniono wiele osób tylko na czasowe umowy
i na śmieciowych warunkach.
Kolejnym dużym problemem była presja na wyniki.
Amazon właściwie zażądał pracy akordowej na normy.
Cały czas podnoszono normy,
ale pensje oczywiście nie rosły wraz z nimi.
Mimo to Amazon wciąż chciał mieć wyższe wyniki.
Koledzy i koleżanki byli pod coraz większą presją.
Mieli tylko umowy na czas określony,
więc można było im powiedzieć, że jeśli nie osiągną normy
ich umowa nie zostanie przedłużona.
Mieliśmy wiele innych problemów,
w magazynie było bardzo gorąco,
ludzie mdleli, przełożeni odnosili się bez szacunku,
długie dojazdy do pracy,
długa kolejka na parkingu,
i wiele innych problemów, których nie zdołam tu wymienić.
Około 2011 r. zaczęliśmy się organizować.
Związek zawodowy Verdi rozpoczął tzw. projekt organizowania się.
To było rzadko spotykane w Niemczech podejście,
tzn. ludzie organizowali się oddolnie,
to pracownicy oddolnie
zasadniczo decydowali, co jest problemem
i jak go rozwiązać.
Chcieli, abyśmy sami poszukali rozwiązań.
Właściwie zaoferowano nam trochę czasu i pomieszczenie,
byśmy się spotykali i nazwali nasze problemy
i próbowali znaleźć rozwiązanie.
W taki sposób zaczęliśmy się oddolnie organizować.
Oczywiście domagaliśmy się, by zarząd
negocjował z nami wszelkie warunki.
W Niemczech zazwyczaj robi się to poprzez układ zbiorowy pracy.
Więc oczekiwaliśmy od zarządu, aby wprowadzono układ zbiorowy.
Zarząd odmówił.
W odpowiedzi rozpoczęliśmy spór zbiorowy, to jest strajk.
Od kiedy zaczęliśmy strajkować, znów wprowadzono podwyżki płac.
Nie było już prawie umów czasowych.
Prawie 100% pracowników ma umowy na czas nieokreślony,
nagle stali się mili dla ludzi,
ludzie odważyli się kontaktować z radą zakładową
i składali skargi.
Dostaliśmy darmową kawę, zamontowano klimatyzację,
wprowadzono setki ulepszeń...
Ale wciąż nie osiągnęliśmy naszego celu.
Chcemy mieć wpływ na nasz zakład pracy,
to my robimy wyniki, my tworzymy ten sukces,
dlatego chcemy mieć więcej do powiedzenia,
sami chcemy ustalać nasze warunki pracy.
Wciąż nie osiągnęliśmy tego celu.
Jest tak dlatego, że musimy brać pod uwagę to,
że wiele osób wciąż boi się utraty pracy,
a Amazon jest zbyt silny finansowo,
nasze strajki nie uderzają w firmę zbyt mocno,
bo Amazon może przesuwać zamówienia
z jednego magazynu do drugiego.
To jest jeden z powódów, dla którego tu dziś jesteśmy,
bo zdaliśmy sobie sprawę już na samym początku,
że musimy połączyć siły.
To zaczęło się dziać pomiędzy różnymi magazynami w Niemczech,
ale szybko zdaliśmy sobie sprawę, że również musimy działać ponad granicami.
Jeden przykład: kiedy pierwszy magazyn otwarto tutaj w Polsce,
media w Niemczech donosiły: "Amazon wynosi się z Niemiec
i będzie obsługiwać niemiecki rynek z Polski".
W dniu kiedy o tym napisali, byłem w pracy,
kiedy kończyłem zmianę, inni ją zaczynali,
więc słyszeli o tym w radiu, i niektórzy przyszli do pracy z łzami w oczach,
bo się przestraszyli.
Związek Inicjatywa Pracownicza zaczął działać w Amazonie w Poznaniu
w grudniu zeszłego roku,
już 3 miesiące po otwarciu Amazona w Poznaniu.
Częściowo powołali ją team-liderzy,
którzy wrócili ze szkoleń z Niemiec i z Anglii,
i którzy szybko przekonali się, że nasze warunki pracy w Polsce
są gorsze niż za granicą.
Stali pracownicy razem z liderami powołali związek
w grudniu, i od tamtej pory rośnie on dość szybko.
Aktualnie, rok po powstaniu tutaj Amazona,
mamy 250 członków.
Ale również działamy razem z osobami,
które nie są w związku albo jeszcze nie są pewni,
czy chcą dołączyć.
W ostatnich miesiącach miało miejsce kilka inicjatyw
przeprowadzonych wspólnie przez osoby spoza związku
i członków związku.
Były co najmniej trzy petycje: przeciwko pracy w wolne dni,
przeciwko rosnącym normom,
i przeciwko zmianie godzin pracy bez konsultacji z pracownikami.
W czasie tych kilku miesięcy, pod pierwszą petycją zebraliśmy sto podpisów,
potem 400, a pod ostatnią 750.
Ludzie podpisywali swoje nazwiska
przeciwko decyzjom firmy,
co jest dla mnie bardzo odważnym gestem, co pokazuje też,
że jest coraz większe rozczarowanie i gniew między pracownikami,
zwłaszcza tymi, którzy pracują tutaj dłużej.
Po roku pracy czują się przemęczeni,
czują, że ich praca nie jest wystarczająco opłacona.
Więc jest dużo niezadowolenia,
rosnącego w ostatnich miesiącach.
Silny wyraz tego gniewu
miał miejsce w czerwcu,
kiedy firma zmusiła pracowniwków do pracy po 11 godzin zamiast 10,
na nocnych zmianach.
Sądzimy, że to nie był przypadek,
że w tym czasie strajkowali pracownicy w Niemczech.
Wiedzieliśmy o tym, dzięki wymianie informacji
z pracownikami z Amazona z Niemiec.
Więc rozprowadzaliśmy ulotki z żądaniami załogi z Niemiec,
- tysiące ulotek -
ubraliśmy koszulki ze sloganem, który koledzy i koleżanki z Niemiec
wykorzystywali podczas strajku.
Na moście koło Amazona zawisł baner,
z hasłem, że popieramy strajk
pracowników Amazona w Niemczech.
To były pierwsze gesty solidarności, w pierwszej fazie.
Ale później kiedy wszyscy dostali informację,
że mamy pracować po 11 godzin,
było tyle złości, również przeciwko warunkom w naszym magazynie,
że w ostatniej godzinie, jedenastej godzinie po długiej nocce,
na jednym dziale ludzie zdecydowali się spowolnić pracę.
Kiedy miała miejsce ta akcja, podczas naszego strajku,
zapanował między nami entuzjazm.
Dało to wielu z nas nadzieję.
Dlatego jesteśmy tutaj.
Chcemy dążyć do lepszej współpracy,
bo zdaliśmy sobie sprawę, że to daje nam dużo siły.
Już od ponad 2 lat jesteśmy w sporze zbiorowym,
to jest długi okres czasu, ale musimy to kontynuować.
I nie moglibyśmy tego ciągnąć, gdyby nie dołączali do nas nowi ludzie.
I gdyby, przykładowo, koledzy i koleżanki z Polski, którzy mają te same problemy,
nie zdali sobie sprawy, że możemy wygrać tylko, jeśli będziemy walczyć razem.
To dlatego tutaj jesteśmy, chcemy się organizować
i współpracować w taki sposób,
byśmy wspólnie wygrali tę walkę.
Spotkaliśmy się już kilka razy,
w Niemczech, na demonstracji w Warszawie.
To jest pierwsze otwarte spotkanie,
ale nie pierwsze dla nas,
i za każdym razem chcemy zaprosić więcej pracowników.
W niedzielę, w ten weekend, będziemy rozmawiać
o bardziej konkretnych formach współpracy
w przyszłości.
Wszystko zależy od nas!
Było kilka prób zorganizowania tego przez górę związkową
- pomiędzy Polską, Francją, Niemcami
niestety nie wyszły tak jak byśmy tego chcieli.
Nauczyliśmy się, że jeśli kontaktujemy się jako pracownik z pracownikiem
jest to dużo szybsze, lepsze, bardziej efektywne,
i dlatego jesteśmy tutaj.
Myślę, że musimy organizować się ponad granicami
i wspierać się nawzajem.
To bardzo ważne w walce z tą dużą korporacją.